RECENSIES VAN VERSCHENEN BOEKEN
Recensie van Een laatste glas - door Edu Van Leeuwen Boomkamp
Nederlandse Bibliotheekdienst, Juni 2009
Edu van Leeuwen Boomkamp heeft in deze bundel een aantal verhalen samengebracht die anderen hem hebben verteld en die hij uit eigen beleven kent. Het zijn gebeurtenissen die zich afspelen in Indonesië, Afrika en India. Ondanks zijn aanvankelijke twijfel is de auteur er zeer goed in geslaagd het exotische decor en de sfeer waarin de gebeurtenissen zich afspelen, weer te geven. De in deze bundel verzamelde verhalen ademen een sfeer die voor de lezer die de tropen kent, zeer goed herkenbaar is. De auteur is een geboren verteller en weet zijn lezers te boeien en te ontroeren. Sommige gebeurtenissen hebben dat mysterieuze en bovennatuurlijke dat we kennen uit de romans en verhalen die zich in de voormalige koloniën afspelen. De schrijver die zijn jeugd in Nederlands-Indië heeft doorgebracht, toont zich daar gevoelig voor. Uit ieder verhaal blijkt dat hij de landen waarin de verhalen zich afspelen, goed kent en lief heeft. E. Mutter
AD Boeken weekend bijlage, zaterdag 6 juni 2009
Was hij eerder met schrijven begonnen, of althans met publiceren, dan had Edu Van Leeuwen Boomkamp vermoedelijk de nieuwe F. Springer kunnen worden. Schrijver-diplomaat, kennis van inheemse culturen en de eigen ontworteling, een man laverend op het breukvlak van de moderne wereld en de traditionele culturen. Edu Van Leeuwen Boomkamp is bekend geworden met de roman Het hanenei. In Een laatste glas heeft zijn uitgever een aantal verhalen bijeengebracht waar het raadselachtige en mystieke een rol speelt. De schrijver meldt ons dat het niet zomaar om verzinsels gaat, maar om wat hij zelf heeft meegemaakt of heeft doorgekregen van anderen. Een laatste glas telt een aantal fascinerende geschiedenissen. Het vooroorlogse Indië en het huidige Indonesië spelen de hoofdrol, maar de geschiedenissen komen ook uit Afrika en India." Jan-Hendrik Bakker
Den Haag Centraal, 22 mei 2009
" Verre reizen en de werelden achter het waarneembare .
Vrienden zetten de auteur aan tot het optekenen van zijn belevenissen. Van Leeuwen Boomkamp vreesde dat het inheemse decor lastig neer te zetten zou zijn, maar die vrees blijkt ongegrond. De verre werelden worden rijk neergezet. Gelukkig heeft de auteur naar zijn vrienden geluisterd. Chapeau voor een kalme en tegelijkertijd gedreven verteller." Jill Stolk
Recensies Naast Het Gelijk- door Hannie Kleinbos
Nederlandse Bibliotheek Dienst, 27 oktober 2006
"In de loop van de tijd zijn er talloze boeken verschenen met herinneringen aan het leven in de burgerinterneringskampen tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Over het leven van de tienduizenden vrouwen en kinderen die om allerlei redenen niet werden geinterneerd, is veel minder bekend. Het is een heilloze exercitie om af te wegen welke groep de meeste ontberingen heeft moeten doorstaan. De schrijfster verhaalt over een gezin dat buiten de kampen is gebleven. De verantwoording van de moeders die voor voedsel voor hun kinderen moesten zorgen. Die pogingen moesten doen om medicijnen te krijgen voor hun zieke kinderen. Over sommige gemaakte keuzes konden en wilden velen niet spreken. Ze zagen zich soms voor vele dilemma's gesteld. Het gezin waartoe de schrijfster behoort, bevindt zich in een extra moeilijke positie omdat de vader NSB-er was. Het boek geeft een bewogen beeld van de buitenkampers. Bovendien schetst het de persoonlijke politieke opvattingen van de schrijfster in de naoorlogse periode van de Indonesische vrijheidsstrijd. E. Mutter "
Recensie van Het Hanenei - door Edu van Leeuwen Boomkamp
Recensie door de Bibliotheek Dienst, dd.20 januari 2005
"Dit goed opgebouwde verhaal, geschreven in stijlvol en helder nederlands intrigeert en boeit je van het begin tot het eind. De hoofdpersonen zijn heel herkenbaar, de sfeer aanvoelbaar. Ook de opmaak maakt deze indische roman over menselijke relaties heel leesbaar. Door het in briefvorm (in cursieve sierletter) geschreven 'verleden' in een ander lettertype dan het 'heden' te drukken vloeien ze in het verhaal soepel in elkaar samen. De omslag wekt nieuwsgierigheid op. G.T. Tjen-a-Kwoei "
Uit het Nieuwsmagazine van mei 2005 van de Stichting Japanse Ereschulden
Het Hanenei is een boeiend boek, een thriller, met vele aspecten van mysterieuze krachten, die gedurende generaties een rol spelen en kwaadaardige invloed blijken uit te oefenen.
Uit Checkpoint, maandblad voor veteranen, april 2004
Voor liefhebbers van verhalen waarin duistere machten, Stille Kracht en het oude Indië een rol spelen, is Het Hanenei een boek dat je in een adem uitleest
De auteur heeft kans gezien om met aloude ingrediënten een ontspannend en fascinerend boek van deze tijd te schrijven. Het verhaal loopt goed en de spanning wordt opgevoerd. In deze roman ontmoeten het Indië van weleer en het Nederland van vandaag elkaar op intrigerende wijze.
Recensies van Koraalrifplant, een egotriptiek – door Lavi Ateur
Recensie in de Haagse Courant “Cultuur”, dd. 21 november 2003
Indische jaren als koraalrifplant
‘U moet niet van sudah-laat-maar, maar van ayo-we-doen-het’, zei Bgen. Tit. B.d. R. Boekholt, erevoorzitter van de stichting Herdenking 15 augustus, tijdens zijn toespraak.
Hij moedigt de mensen uit Indië, zowel de Nederlanders als de Indische Nederlanders, aan hun verhalen te vertellen en op te tekenen. De volgende generaties en de geschiedenis zijn gebaat bij deze informatie. Als geen ander heeft Lavi Ateur schrijversnaam voor Cees de Vlieger, de boodschap begrepen.
Wie wil weten hoe het precies was om als ‘uitgezonden kracht’ naar Indië te gaan vindt in Ateur een prima gids.
Ateur geniet van het avontuurlijke bestaan, het reizen, de vele ontmoetingen, zijn reputatie van gevierd voetballer en het moet gezegd worden: dit plezier spettert van de bladzijden af.
Recensie maandblad Moesson in 2003:
Pasverschenen; Ik word gedanst; door Marinus Schoen
“Een boeiend, zeer tot de verbeelding sprekend geschreven verhaal, gedrukt in een duidelijke letter. De schrijver vergelijkt de levensperiode in Indonesië met een koraalrifplant: grillig, vrijwel altijd in beweging, geleefd door onbeïnvloedbare factoren”
Recensie maandblad Terugblik ’40-’45, 41e jaargang nr. 11, november 2003
Boekennieuws, ‘Koraalrifplant’
“Weer eens iets anders, ‘Koraalrifplant’ gaat eens niet over ervaringen van Nederlandse militairen in Indië, maar behelst de belevenissen van een Nederlandse burger aldaar, gedurende dezelfde tijd dat de destijds in Indië ingezette Nederlandse militairen (1945-1950) daar opereerden.”
“Ateur, die gedurende de tijd dat hij als employé van handelsondernemingen, al deze machtswisselingen, ontsporingen, gewelds- en haat explosies, geweldsdaden, racistische rellen en grote onveiligheid, meemaakte op Java, Celebes (Sualwesi) en Borneo (Kalimantan) beschrijft al deze calamiteiten op begrijpelijke wijze. Het is ondanks de opsommingen van al deze voor ons vaak irriterende gebeurtenissen een leerzaam, onthullend en onderhoudend boek, en tijdsbeeld van een pas gedekoloniseerd land met vele negatieve aspecten. Ook deze negatieve geboorteweeën van een oprijzende natie worden niet verzwegen, maar ongekuist aangetoond.”
Recensie blad Wapenbroeders, 2003:
Boekbespreking Koraalrifplant, schitterende autobiografie van Lavi Ateur
“Ontroerend zijn de passages waarin Lavi wordt geconfronteerd met de kampervaringen van personen in zijn leefomgeving. Onthullend zijn de bekentenissen van de deviezensmokkel en zijn betrokkenheid bij corrumpeerbare Indonesische autoriteiten. Indrukwekkend zijn de vertellingen van de overvallen door bendes, de aanslagen op zijn leven en de momenten waarin Lavi de dood van zo nabij ervaart.”
“Het boek kent vele aardige, humoristische, kostelijk beschreven fragmenten zoals bezoekjes aan de Chinese kapper, de feestjes rond Chinees Nieuwjaar, het bezoek van het toneelgezelschap Mieke Verstraete-Kees Brusse c.s., en de ontmoetingen met Soekarno.”
“Een machtig mooi boek, boeiend, voor velen een herkenning en erkenning, in een heerlijke schrijfstijl met een vaak humoristische ondertoon.”
Recensie nieuwsmagazine Stichting Japanse Ereschulden, augustus 2003:
Verschenen boeken en CD, Koraalrifplant; Een egotriptiek
“Een goed geschreven boek, over een periode die maar bij weinigen in Nederland bekend is, maar wel deel uitmaakt van onze eigen geschiedenis. Dit maakt het boek des te boeiender, omdat er daarnaast gezichtspunten aan de orde worden gesteld van de gewone man die in feite de geschiedenis zelf maakt.”
Welvaart en teloorgang in Batavia - door Annie de Baan
Recensie door de Bibliotheek Dienst, dd. 6 oktober 2005
"Een boek vol herinneringen aan het voormalig Nederlands-Indië en eigenlijk meer bepaald aan het Batavia van voor de Japanse bezetting. De schrijfster vertelt over haar leven in het Batavia van 1921 tot 1945. Haar herinneringen gaan dus terug tot de goede oude tijd (tempo doeloe). Batavia was toen nog een stad waar het ondanks de hitte goed toeven was. Ze beschrijft haar herinneringen op een innemende manier. Voor lezers die in het oude Indië hebben gewoond en zeker voor hen die het oude Batavia kennen, een feest van herkenning. De sfeer, de wijze van leven, ze worden bij het lezen van deze herinneringen herbeleefd. De schrijfster beschrijft niet alleen de plezierige dingen, maar ook de verdrietige en dramatische gebeurtenissen in haar leven. Een leven in Batavia met alle comfort en de vakanties Sindanglaja en Soekaboemi, maar ook de beproevingen tijdens de Japanse bezetting. De stijl is niet literair, maar eenvoudig, niet hoogdravend. Een charmant herinneringsboek, met genegenheid geschreven en zonder literaire pretenties.” E. Mutter.